تنها چیزی که حالش را بهتر می‌کرد، یک دور زدن ساده در خیابان‌های شهر بود. همین چند دقیقه بیرون بودن، دوباره لبخند را به چهره‌اش برمی‌گرداند.

همانجا فهمیدیم که مراقبت از سالمند، فقط رساندن او به مطب یا درمانگاه نیست؛ گاهی مهم‌ترین نیاز، فقط حضور در دنیای بیرون از خانه است؛ دیدن آدم‌ها، نفس کشیدن در شهر و احساس اینکه هنوز زندگی جریان دارد.

همراهیم از دل همین دغدغه متولد شد.

پدربزرگ آغاز این داستان بود؛ امروزه همراهان ما کنار خانواده‌های زیادی قدم می‌زنند تا سالمندان، با خیال آسوده، حضور در دنیای بیرون را دوباره تجربه کنند.